Over polygamie

Hieronder de vertaling van nog een essay van David Eden Lane. Dit korte essay handelt over polygamie, en de plaats die polygamie kan hebben in een Arische samenleving die geleidt wordt door principes van rechtvaardigheid. Een belangrijk aspect in de visie van David Lane wordt bepaald door de sociale orde waarin polygamie plaats kan hebben op een rechtvaardige manier. Dit essay is niet een propageren van ongeremde lust, maar veeleer een pleidooi voor een werkelijk Arische samenleving waarin de kosmische orde zich weerspiegelt ziet in de maatschappelijke hiërarchie.

Dit essay is helemaal onderaan deze pagina tevens te downloaden als pdf en epub.

Polygamie

Ik heb wat feedback ontvangen van een paar van onze mensen die zich bezighouden met recente artikelen over polygamie. Zoals te verwachten kwam een groot deel van deze feedback van onze loyale vrouwen. Maar ook van gevestigde monogame families die begrijpelijk de veiligheid van deze traditie verkiezen.

Dus geef me alsjeblieft de ruimte om te proberen enige misverstanden over dit onderwerp te verhelderen. En realiseer je alsjeblieft dat deze volgende begrippen niet mijn egoïstische uitvinding zijn. Dit zijn de leerstellingen van onze inheemse religie, die gebaseerd is op basis van de naleving van de wetten der natuur. Wees ervan overtuigd dat de speciale romantiek tussen een man en een vrouw, evenals de door de tijd geteste structuur van het monogame huwelijk niet bedreigd worden door de overtuigingen, praktijken of de geschiedenis van onze Noorse, Germaanse, Europese voorvaderen.

Onze wijze voorouders hebben hun sociale en religieuze leringen inderdaad op de wetten van de natuur gebaseerd. En de wetten van de natuur verklaren inderdaad dat superieure mannen een groot aantal partners en vele nakomelingen moeten hebben, terwijl minderwaardige mannen het genoegen van een echtgenote of van nageslacht niet verdienen.

Onze voorouders realiseerden zich echter ook dat de behoeften van een gestructureerde samenleving vereisen dat bepaalde instincten, evenals de meest primitieve natuurwet, met rede en gezond verstand moeten worden getemperd.

Bijvoorbeeld, als alle mannen tot de dood zouden strijden om de vrouwen en dit bloedbad zou resulteren in zeer weinig overlevenden, dan kan het resterende aantal mannen de stam of het ras niet verdedigen. Dus wetten en gedragsregels waren noodzakelijk.

In de loop der tijden was de monogame familiestructuur de meest voordelige, het verschaft veiligheid voor vrouwen en kinderen en geeft de basis van een ordelijke samenleving.

Dit veronachtzaamt echter de natuurlijke wet die verklaart dat de besten het meeste nageslacht moeten verwekken. Dus wat was de oplossing van onze voorouders?

De oplossing was -zoals altijd- gebaseerd op de naleving van natuurwetten. De mannen werden verdeeld in drie groepen, te weten lijfeigenen (thralls), vrije mannen (karls) en graven/de adel (jarls).

De lijfeigenen zijn altijd de laagsten van de samenleving geweest. Vandaag zijn enkele voorbeelden overheidsmedewerkers, predikers, welzijnswerkers en politici, om er maar een paar te noemen. In een natuurlijke wereld hebben ze geen recht op het genot van een vrouw, en ook geen recht om zich voort te planten. Zij zouden met recht moeten worden onderworpen, gedeporteerd of uitgevoerd.

De tweede classificatie was die van de vrije mannen. In de verleden waren ze boeren, metaalwerkers en wat we nu een "burgerlijke klasse" zouden noemen. Zij zijn het zout van de aarde en de ruggengraat van een beschaving. Vandaag zijn zij boeren, uitvinders en ambachtslieden. Zij zouden hun genetische erfenis moeten verzekeren door zich een vrouw en kinderen te nemen. En monogamie biedt de beste sociale structuur voor de vrije mannen die de bulk van een Arische samenleving vormen.

Laat me hier wel meteen aan toevoegen dat in een Wotanistische samenleving de overheid haar macht niet gebruikt om het volk sociale structuren op te leggen. Als in vroegere tijden de echtgenoot van een vrouw's zus zou worden vermoord, zou ze haar echtgenoot kunnen vragen om haar zus als tweede vrouw te nemen. We kunnen zeggen dat dit in historisch opzicht 'goed' en 'rechtvaardig' was.

De derde classificatie was die van de adel. De adel bestaat maar uit weinigen. De adel bestaat uit superieure mannen die hun recht om te heersen hebben gekregen door hun loyaliteit tegenover de stam (toen) en het ras (nu) te tonen, door hun dienstbaarheid aan het volk, door moed, doorzettingsvermogen en vastberadenheid. Het overleven van het volk hangt af van de wijsheid, de moed, het altruïsme en de genetica van de adel. En omdat ze zo zeldzaam zijn, moeten hun genen in overvloed worden doorgegeven. Polygamie is dus de wens van de natuur voor de ware adel.

Instinctief weten vrouwen dat dit waar is. Zo zien we zogenaamde "Groupies" als gevolg van het bed van muzikanten en atleten of andere beroemdheden, hoewel ze weten dat ze maar een van de velen in een feitelijke harem zijn. En ondanks dat de beroemdheden van dit tijdperk waardeloos zijn werkt dit zo.

De echte adel, de adel die offers brengt en vecht voor het leven en het welzijn van het volk verdient een veelvoud van de mooiste vrouwen van het volk. Niet alleen zodat zijn genen en hun schoonheid zich verenigen in grootse nakomelingen, maar ook omdat seksueel genot de juiste beloning is voor een verdediger van het volk. Nogmaals, al onze mensen weten dit instinctief al als ze de seksuele escapades van Amerikaanse presidenten zoals Kennedy of Clinton vergeven. En ook al worden onze politici onterecht gezien als adel.

Robert Mathews en George Lincoln Rockwell waren adellijk en kregen nooit wat hen toekwam in deze cyclus. Het is ongetwijfeld zo, dat als het geloof van onze voorouders in reïncarnatie en Walhalla waar zijn, dat zij hun beloning krijgen bij de Walkuren. Ik hoop dat een van de Walkuren ooit de mijne zal zijn, hoewel het zo is dat mijn leeftijd en mijn gevangenschap me die mogelijkheid in deze cyclus ontkennen.

Hopelijk zal bovenstaande enige misvattingen over polygamie ophelderen. De beloning van meerdere mooie vrouwen moeten door de buitengewone dienst aan het worden verdient, alvorens genot wordt aangevoerd als reden.

De beloningen zijn nodig om onze jonge mannen te inspireren tot heldhaftige daden in dit wanhopige tijdperk. Maar dit belemmert de gemeenschappelijke familiestructuur van ons volk over het geheel genomen niet.

Een laatste punt echter. Als dit de tijd van Ragnarok is, dan is de komende chaos zodanig dat de beschaving en zijn structuren irrelevant zullen zijn. Als dat moment komt, onthoud dan: 'Wat goed is, is juist.' De moraliteit zal bestaan uit voortplanting en overleving en nog weinig anders.

David Lane

David Lane - Polygamie pdf David Lane - Polygamie epub
Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.