Drie stadia van mannelijke ontologie

man als sculptuur

Er zijn drie stadia te doorlopen om werkelijk een man te worden: de onnatuurlijke man, de natuurlijke man en de bovennatuurlijke man

De onnatuurlijke man
De man, zoals hij is, bevindt zich in een onnatuurlijke staat. Dat wil zeggen, hij is strikt gesproken niet eens een man. Zoals Julius Evola het onder woorden bracht:

Het "ik" leeft nog steeds als in een droom: het is nog geen zelfbewustzijn, noch is het een autonoom principe van handelen: ondergedompeld in een onmiddelijke, niet te onderscheiden samengevoegde staat met de natuur en de wereld, kunnen we zeggen dat het niet zozeer hijzelf is die nadenkt, spreekt of opkomt voor zichzelf, het is eerder zo dat verschillende krachten en impulsen denken, spreken en voor zichzelf opkomen in hem. Hij is daarom alleen een soort van medium, een passief instrument dat een leven leidt dat buiten hem ligt, en hij ervaart alles als zegening, spontaniteit, als de onmiddelijke zelf-manifestatie van iets dat hem overstijgt.

(Julius Evola - Man en het worden van de wereld)

Zo'n man is een slaaf van zijn passies, en het vermogen van de rede, als dat tot ontwikkeling is gekomen, dient alleen als een middel om aan die passies tegemoet te komen. Dit is de "man" zoals die begrepen wordt in het Darwinistische wereldbeeld.

De natuurlijke man
Dit type man wordt gedefinieerd door zijn rationaliteit: de mens is een rationeel wezen, maar niet rationeel in de beperkte instrumentele zin waarin de onnatuurlijke man dat is, en ook niet rationeel zoals geleerde mannen van de wetenschap. Eerder is dit een man wiens rede zijn passies domineert en onder controle houdt, en wiens wil de macht heeft om zijn projecten te implementeren. Dit type rede is niet louter instrumenteel, maar is alomvattend, leidend tot het juiste denken en het juiste handelen. Althans, zo'n man leeft in overeenstemming met zijn eigen natuur.

De bovennatuurijke man
Een volgend stadium kan worden bereikt als het "ik" zijn identiteit als "simpelweg man zijn" overstijgt. Dit "ik" kent zichzelf als "ik" en begrijpt dat de menselijke staat niet meer is dan een mogelijke staat van zijn. In dit stadium kan men werkelijk als goddelijke man worden gezien.

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.