Rechts activisme faalt altijd

De notie dat activisme -en rechts activisme in het bijzonder- tot macht leidt is niet alleen onjuist, maar ook achterlijk. Die notie haalt oorzaak en gevolg door elkaar. Het wordt Arabische migranten in Duitsland toegestaan om lokale vrouwen aan te randen en telefoons te stelen, niet ondanks de aanwezigheid van een politiemacht en andere overheidsdiensten, ze doen het dankzij een politiemacht en andere overheidsdiensten. Zogenoemde rechts-extremisten in Duitsland wordt niet toegestaan om publiekelijk te tonen dat zij bestaan, of dat ze tegen de door de staat opgelegde campagne van Arabische verkrachting en diefstal zijn. Dit enigma is niet toevallig, het is bewust.

rechts activisme

Activisme -van wat voor soort dan ook- is niet de weg naar macht, het is het eindresultaat van macht. Rechts activisme is nooit een manier om invloed, macht en gezag te verkrijgen. Eerder is het zo dat activisme een soort overwinningsdansje is van degenen die de macht al hebben en deze bevestigt willen zien. En iemand die een dergelijk overwinningsdansje wil doen zonder de overwinnaar te zijn, zal altijd vermorzeld worden door de staat, om vervolgens in de vergetelheid te raken. De vergetelheid blijft je alleen bespaard als je in ieder geval in de buurt van een overwinning kwam, in welk geval je zal worden weggezet als een schurk in de annalen, wat er voor zorgt dat iedereen die op een later moment vergelijkbare ideeën verkondigt makkelijker is weg te zetten als een gevaarlijke idioot.

Er zijn altijd allerhande rechts activistische organisaties geweest. En het gaat niet te ver om te stellen dat de meeste daarvan het technisch gezien vaker bij het juiste eind hadden ten aanzien van maatschappelijk relevante vraagstukken dan de heersende partijen, al zijn rechts activistische organisaties vaak wat minder verfijnd in hun verwoording van idealen. Wat is er ooit gebeurd met de NVU? Of de Nationale Alliantie, de SGP, Nieuw rechts, de Centrum Democraten en het Identitair Verzet? Wat voor handelingen hebben zij verricht die hen dichter bij de verwezenlijking van hun politieke idealen heeft gebracht? En misschien wel belangrijker: hoe worden deze organisaties vandaag de dag beschreven op scholen en universiteiten, in onderzoeken en op televisie?

Al zo lang als ik me kan herrineren houden onderwijs en media me voor dat er achter elke hoek een fundamentalistisch extreemrechtse nazistische theocraat schuilgaat, die allen wachten tot het moment dat er ook maar een iemand een mening uit die de afgelopen 40 jaar niet meer politiek correct is geweest, waarop zij allemaal in de openbaarheid zouden treden en een totalitair regime zouden opleggen waaronder ze vrijwel iedereen zouden vermoorden. Dit zou natuurlijk enorm beledigend zijn voor vrouwen en minderheden, en zodoende onacceptabel. Ik zou potentiële rechtse activisten echter niet aanraden de grote mediamagnaten op hun woord te geloven.

Het verdienmodel van traditionele mediagiganten berust op het verspreiden van geruststellende en populaire leugens, en zij zijn zodoende de beste leugenaars van de samenleving. Mediabedrijven stoppen niet met liegen als zij zeggen dat de bruinhemden zich onder je bed verstoppen, met het geweer in de aanslag, wachtend tot je even niet waakzaam genoeg bent, en dan in een handomdraai het vierde rijk uitroepen. De werkelijkheid is dat er nauwelijks extreem-rechte denkbeelden zijn te vinden in politieke organisaties in Nederland en België, laat staan dat dergelijke organisaties een macht van betekenis zijn. Maar als de gemiddelde brave burger zich zou realiseren dat hij op daarover op grote schaal wordt voorgelogen, en dat gegeven zou internaliseren, dan zou er geen behoefte meer zijn aan links-radicale partijen die zich voordoen als nuchtere, gematigde denkers die de westerse wereld momenteel in hun greep hebben.

De leugens over bruinhemden houdt de roden aan de macht.

Dus... Wat gebeurd er als je de leugenachtige media op hun woord geloofd en besluit je (publiekelijk) aan te sluiten bij de extreemrechtse revolutie? Tja, de politie komt bij je op bezoek, houden je aan, sluiten je op, laten je vervolgen voor haatzaaien, deelname aan een terroristische organisatie, ze gebruiken de nieuwste technologische snufjes tegen je, de media schilderen je af als een nazi die 600 miljoen joden wil vermoorden. Kortom, je zal in een situatie terechtkomen waarin alles en iedereen je zal verketteren. En dit zal je allemaal als vreemd en onrechtvaardig voorkomen als je het in je cel aan het overdenken bent, maar dit is nu eenmaal het systeem waarin we leven. Het is geen betekenisloos pessimisme als het waar is.

Een foto van een dood Koerdisch jongetje, en de media zijn unaniem: Europa moet en zal onmiddellijk miljoenen Syriërs toelaten. Ook als zij uit Pakistan, Eritrea of wat voor land dan ook komen.... Vele duizenden foto's, video's en verhalen van eindeloze stromen gedegenereerd geweld door immigranten of andere linkse troetelkindjes vinden de reguliere media niet interessant. Degene die dit überhaupt opmerkt riskeert in sommige gevallen al ontslag op staande voet. In Groot-Brittannië of Duitsland kun je er al voor gearresteerd worden. Het lijkt er meer en meer op dat feitelijk gelijk hebben en juridisch gezien niets verkeerd doen je geen klap zal helpen. Linkse groepen met beschermde status hoeven zich van immigratiewetgeving of het strafrecht niet veel aan te trekken, zij blijven toch wel in de genade van de heersende elite. Rechtse groeperingen die protesteren tegen deze consequente criminaliteit worden onmiddellijk neergehaald, legaliteit is dan niet meer relevant. "Vooruitgang" wacht niet op nieuwe wetgeving.

Ondanks alle inspanningen van talloze rechtse en nationalistische groeperingen door heel Europa, inspanningen welke al decennia, of zelf eeuwen worden gedaan, is het linkse programma geen duurzaam halt toegeroepen. Zo nu en dan is er een groepering die wat succes boekt, en dan vernietigt wordt. Vervolgens staat een nieuwe rechtse generatie op die van voor af aan begint en niets lijkt te hebben geleerd van de fouten die in het verleden zijn gemaakt. Elke nieuwe generatie lijkt ervan overtuigd te zijn dat zij het goede woord wel eens even zullen verspreiden onder het volk, en dat de eindoverwinning nabij is. Alleen de gecontroleerde oppositie, de gangbare centrumrechtse partijen hebben in Europa een permanent bestaan, en zij zijn in het beste geval nutteloos.

Het werkelijk bereiken van rechtse doelen begint met de verwerping van het activisme zoals we dat de afgelopen decennia hebben gezien. Rechts activisme is alleen in naam een bedreiging voor het systeem. De werkelijkheid is dat het systeem gedijt bij rechts activisme. Als het mogelijk zou zijn om genoeg mensen op de been te brengen het systeem in zijn geheel omver te werpen, dan was dat al lang gebeurd. Een berucht figuur kwam in de buurt, maar zelfs hij faalde uiteindelijk toen hij ontdekte dat moordzuchtige bolsjewieken een betere bondgenoot waren dan Groot-Brittannië en de Verenigde Staten.

Al het activisme van de afgelopen decennia heeft niets opgeleverd, omdat heersend links de kaders heeft bepaald waarbinnen het gebeurd. Wie echte verandering wil zal de bereidheid moeten tonen zijn handen vuil te maken, en dan gaat het niet meer om inktresten op je handen als gevolg van het maken van een spandoek.

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.