Wat is Fascisme?

Wat is Fascisme? Het antwoord op deze vraag zou vrij eenvoudig moeten zijn. Er zijn immers hele bibliotheken over volgeschreven. Het grootste deel van de literatuur die probeert uit te leggen wat Fascisme is valt in een van de volgende twee categorieën:
  1. Het is literatuur geschreven door een tegenstander van Fascisme die enkel de materiële, wereldse kant van het wereldbeeld belicht;
  2. Het is literatuur waarin Fascisme als wereldbeeld wordt geduid, en is zodoende doorspekt van esoterische begrippen en vaak langdradig.
Fascisme is het traditionalistische wereldbeeld zoals dat zich toont in de moderne wereld. Dit wil zeggen dat het met name gericht is op Waarheid. Waarheid in deze zin wil zeggen: de objectieve realiteit. Maar het betekent meer dan dat, namelijk dat Fascisme in de kern niet een ideologie is. Een Fascist ziet zich zoals iedereen geconfronteerd met concrete problemen in zijn leefwereld, en om deze problemen het hoofd te bieden kan hij zich bedienen van een ideologie. Nationaalsocialisme, Falangisme en het Italiaanse Fascisme kunnen we betitelen als verschillende ideologieën. Ideologieën die rekening houden met de specifieke omstandigheden van een land en de kenmerkende eigenschappen van een volk of ras. Desalniettemin gaan voorgenoemde ideologieën allemaal uit van het Fascistisch wereldbeeld. Een wezenlijk verschil tussen Fascisme enerzijds en kapitalisme of communisme anderzijds is er in gelegen dat de laatste twee allebei hetzelfde einddoel hebben: ze willen het comfort van de mens maximaliseren. Alle moderne politieke ideologieën hebben dit doel, al verwoorden zij het op verschillende manieren. Maar of we het nu hebben over liberalisme, sociaaldemocratie of confessionalisme, zij hebben allemaal dit streven naar meer comfort, naar grotere materiële welvaart gemeen. Dat zij dit met wisselend succes doen is vrij irrelevant in de vergelijking, aangezien Fascisme dit niet als doel heeft. Het Fascistische doel is radicaal anders: Fascisme wil de universele waarheden van het universum belichamen. Het universum is voor mensen nog steeds in mysterie gehuld, en niemand kan er op dit punt in onze ontwikkeling een beroep op doen alle mysteriën van het universum te kennen. Dit brengt voor de Fascist de implicatie mee dat er ontdekt moet worden, dat er onderzoek moet worden gedaan en dat we moeten experimenteren om tot een groter begrip van de universele waarheden te komen. Dit groeiende begrip wordt door Fascisme vertaald naar maatschappelijke instituties en wetgeving. Het modernistische denken gaat op een heel andere manier om met wetenschap. Het onderzoek en het experimenteren van de modernist heeft tot doel het ontwikkelen van nieuwe speeltjes voor de massa, en het algemene welzijn en comfort van de massa te vergroten. Onderzoek dat tot ongewenste conclusies leidt wordt in de modernistische wereld veelal onder de tafel geschoven zodat de mythes van dit onware wereldbeeld in stand kunnen blijven. De meeste ideologieën hebben allerlei leerstellingen. En door een overzicht te maken van alle leerstellingen van een ideologie is snel en eenvoudig uit te leggen wat de ideologie inhoudt. Dit is niet goed mogelijk in het geval van Fascisme, aangezien Fascisme geen vaststaande leerstellingen heeft. Het is inderdaad zo dat Fascisten gewoonlijk racistisch, socialistisch en antisemitisch zijn. Maar dit zijn allemaal geen zaken die Fascisme definiëren. De Fascist kijkt naar de wereld om hem heen, neemt de feiten voor wat ze zijn en velt op basis daarvan een oordeel. En het is nu eenmaal zo dat de realiteit racistisch is, dat de mens een sociaal wezen is en dat de joden een subversief element zijn in elke samenleving die hen opneemt. Als het tegendeel vast zou staan, dan zou Fascisme dit tegendeel aanvaarden. En omdat dit het geval is heeft het Fascisme geen vaststaande leerstellingen zoals het communisme of het liberalisme dat wel hebben. Naarmate iemand het pad van Fascisme bewandelt, zal hij op zijn weg meer en meer waarheden ontdekken die niet passen in het politiek-correcte verhaal dat de gevestigde orde ons voor wil houden. We kunnen verschillende ordes van waarheid ontdekken, die elk op een ander niveau spelen, zie hieronder:
universele waarheid van Fascisme
Vaak is het eenvoudig: iemand met gezond boerenverstand zal begrijpen dat bepaalde principes de wereld regeren. De sterkere wint het van de zwakkere, de intelligente man kan ons meer leren dan de domme man etc.. Zulke uitspraken zijn zo simpel dat ze voor de meeste mensen geen enkele toelichting behoeven. Een romein die 2000 jaar geleden leefde zou het begrijpen, net zoals een middeleeuwse boer het zou begrijpen. Maar veel van zulke simpele uitspraken worden in toenemende mate revolutionaire uitspraken in een wereld die beheerst wordt door leugens. (NB. Deze tekst is nog in ontwikkeling, en zal in de toekomst nog worden aangepast om een zo helder mogelijk beeld te schetsen van Fascisme . Een goede serie podcasts over Fascisme vind je hier.)
Share

10 Responses

  • […] De pioniers van Poetin's Jonge Leger zijn onderdeel van een initiatief dat doet denken aan de hoogtijdagen van de Sovjet-Unie. Verschillende online media kunnen de verleiding niet weerstaan om dit initiatief te vergelijken met Hitler en de Nazi's (verrassend, doen ze normaal nooit). We zouden bijna denken dat ze geen flauw idee hebben over wat Fascisme eigenlijk is. […]

  • In een publicatie uit 2008 kwamen kameraden al dat het fascisme en nationaalsocialisme juist twee fundamenteel tegengestelde wereldbeelden zijn. Alhoewel deze twee termen tegenwoordig te pas en te onpas in een adem genoemt worden, was hun bondgenootschap niet altijd een vanzelfsprekendheid. Denk aan de vooroorlogse anti-Duitse politiek van het fascistische Italie en bv de Italiaanse steun aan de Oostenrijkse fascist Dollfuss die met harde hand de Oostenrijkse nationaalsocialisten onderdrukte en aansluiting bij het Duitse vaderland verwierp. Een uitgebreide analyse van die tegenstellingen vind je hier, waar via verschillende bronnen wordtgekeken hoe het nationaalsocialisme zich tot het fascisme verhoud: https://www.scribd.com/document/335396094/Ben-jij-Fascist-2008

  • @MaartenH Leuke meme, maar inhoudelijk voegt het weinig toe. Het algemene onderscheid tussen deze twee wereldbeelden is nu eenmaal nogal fundamenteel. Het fascisme ontbeert een uitgewerkte rassenleer. Als het woord “ras” al door de Italiaanse fascisten gebruikt werd, dan had dit geen biologische betekenis.

    Ook het staatsbegrip verschilt enorm: de een stelt de volksgemeenschap centraal (de staat dient het volk) de andere de staatsmacht ansich (het “volk” -niet in etnische zin – dient de staat).

    Al deze wereldbeelden op een hoop gooien is dus erg kortzichtig en gaat voorbij aan de fundamentele verschillen die er bestaan tussen deze visies.

    Ook geschiedkundig valt er nog wel e.e.a. op het zgn. “natuurlijke bondgenoodschap” tussen deze wereldbeelden aan te merken (denk bv aan de Oostenrijkse Juliputch).

    Natuurlijk mogen de overeenkomsten genoemt worden, maar NIET zonder ook te kijken naar de belangrijke verschillen tussen deze wereldbeschouwingen.

  • Ik denk dat de auteur van deze brochure dat overtuigend doet:

    “Voordat we ons bezig gaan houden met de principiële verschillen tussen het fascisme en het nationale socialisme, volgen hier eerst nog de overeenkomsten:

    Ook in het fascisme wordt het leven als strijd beschouwd: ,, Het Fascisme vereist de Tat-mensch, het type mens dat daadkrachtig en met al zijn wilskracht aktief bezig is, dat bereid is om alle moeilijkheden die het op zijn weg ontmoet mannelijk het hoofd te bieden en de strijd met hen aan te gaan. Voor het fascisme is het leven een en al strijd, aangezien het de mens is opgedragen, doordat hij boven alles eerst voor zich zelf het instrumentarium ( lichamelijk, geestelijk, ethisch) schept om hiermee het leven op te kunnen bouwen. Dit geldt voor het individu, dit geldt voor de natie, dit geldt voor de gehele mensheid. “ (23)

    Met betrekking tot de demokratie en het liberalisme is er eveneens sprake van gelijksoortige opvattingen: ,,Het fascisme verwerpt in de demokratie de absurde conventionele leugen van de politieke gelijkheid en de collectieve onverantwoordelijkheid en van de mythe van het geluk. De demokratie is weliswaar een regiem zonder koning, in plaats daarvan echter een met zeer veel koningen, die soms eigen-machtiger, tyrannieker en verderfelijker zijn dan een enkele tyran op zichzelf,’’,, Het fascisme is gekant tegen het klassieke liberalisme, dat is ontsproten uit de behoefte om tegen het absolutisme in opstand te komen en dat zijn historische missie heeft vervuld, sinds dat de Staat tot het bewustzijn en tot de wil van het volk zelf is geworden.” (25)

    Hier eindigen in essentie alle overeenkomsten. Zoals uit de fascistische filosofie duidelijk
    wordt, was de rassenleer voor het fascisme oorspronkelijk vreemd. Pas sinds het begin van de nauwe samenwerking met het nationaal – socialistische Duitsland ( vanaf 1938) begonnen antisemitische (beter gezegd: anti – judaïstische) stromingen bij het fascisme binnen te dringen. Noch in het ontstaan, noch in de ontwikkeling van zowel het fascisme als van de fascistische staat had vijandschap tegenover het jodendom voor 1938 een rol gespeeld (26).

    Integendeel: In de fascistische beweging waren joden gedeeltelijk zelfs op leidende posities aktief, zoals bijvoorbeeld Enrico Rocca en Gino Arias. De fascistische militie werd door Aldo Finzi, eveneens van joodse afstamming, opgebouwd (27). Na 1938 werden echter slechts weinig joden weggezuiverd uit hun posities in het staatsapparaat, in het onderwijs, in de eco-nomie en in de top van de fascistische staat zelf. Hetzelfde gold voor de slechts op papier bestreden Vrijmetselarij.

    De fascistische rassenleer kwam tot een bijzonder verrassende uitkomst: Het definiëren van een apart Italiaans ras. In het Italiaanse rassenmanifest wordt hierover het volgende gezegd:

    ,,Na het binnendringen van de Longobarden zijn er in Italië geen noemenswaardige volksverhuizin-gen meer geweest, die van invloed hadden kunnen zijn op het beeld van de natie in rassenkundig opzicht. “ ,, Terwijl bij andere Europese naties ook in de moderne tijd de raciale samenstelling zich merkbaar heeft gewijzigd, is voor Italië de huidige raciale samenstelling in grote lijnen dezelfde gebleven als duizend jaar geleden. Er is thans sprake van een zuiver italiaans ras. Het wordt tijd, dat de Italianer zich openlijk als aanhangers van de rassenleer te kennen geven. Vanuit rassenkundig politiek opzicht bezien dient de essentie Italiaans en de stootrichting Arisch – Nordisch te zijn.” (28)

    Weliswaar luidde punt negen van het rassenmanifest, dat joden geen deel uitmaakten van het Italiaanse ras (29), de grote Fascistische Raad daarentegen nam op 7 oktober 1938 het besluit ( tot stand gekomen onder regie van Farinacci en Cianetti) om uitzonderingen toe te staan voor 1) buitenlandse joden ouder dan 65 jaar en 2) buitenlandse joden die voor 1 ok-tober 1938 in het huwelijk waren getreden met een Italiaan(se). Onder buitenlandse joden werden verstaan degenen die zich na 1919 in Italië hadden gevestigd. (30)

    “Jij bent niets, – de staat is alles!”, dat is de kern van het door Mussolini geschapen fascisme.

    Jij ben niets, jouw volk is alles!”, luid-de daarentegen de veelvuldig gebruikte leuze van de nationaal – socialisten.Voor het nati-onale socialisme staat het volk op de eerste plaats.

    ,, Staat “ is een schimmig, gekunsteld, weinig tastbaar begrip. ,,Sibbe” ,,volk” ,,volksgenoot”, ,, volksgemeenschap” zijn daarentegen begrippen, die aan het dagelijkse leven zijn ontsproten, begrippen, die een ieder iets zeggen, omdat men ze voelt, omdat ze tastbaar zijn. Een staat, die niet berust op een gemeenschap van zuivere etnische afstamming, is van meet af aan een dood geboren kindje!

    In het fascisme is diegene staatsburger, die de staat dient, los van zijn etnische of raciale afstamming. Hierdoor heeft men zichzelf geïnfekteerd met de bacil van de ondergang. Het nationale socialisme, dat geen kunstmatig gefabriceerde ideologie is, maar een natuurlijk gegroeide wereldbeschouwing, gaat uit van de wetmatigheden van het dagelijkse leven, die tevens een voorwaarde zijn voor het gezonde funktioneren van een staat.”

  • De brochure die @Germania toevoegde (een download link die niet achter een betaalmuur zit zou overigens gewaardeerd worden) maakt een aantal goede punten. Persoonlijk denk ik dat de opening ervan wat te wensen overlaat: de definities die twee communisten, een jood en het woordenboek geven hebben allemaal gemeen dat zij – om verschillende redenen – uitgaan van een modernistisch/materialistisch wereldbeeld. Wat het artikel ook doet is Fascisme niet zozeer behandelen als wereldbeeld, maar als politieke ideologie die specifiek Italiaans is. En inderdaad, het Italiaanse Fascisme (als politieke ideologie) zou nooit uit het Nederlandse (of Duitse) volk voortkomen, het immers niet in overeenstemming met onze etnische of raciale aard – wel met die van de Italianen. Net zoals de ideologieën van de Falangisten, de IJzeren garde, de clericale Fascisten specifieke producten waren van respectievelijk de Spanjaarden, Roemenen en Oostenrijkers.

    Behandelen we het Fascisme als wereldbeeld (en dat doe ik), dan gaat op dat het nationaalsocialisme voor de Duitsers een uiting van het bovenliggende Fascistische wereldbeeld was. Een uiting die Duits was, maar desalniettemin uitging van dezelfde universele waarheden als die waarop het Italiaanse Fascisme was gebaseerd: de sterkere is beter dan de zwakkere, de dappere is beter dan de lafaard, de slimme is beter dan de domme etc..

    Dat het Italiaanse Fascisme in de praktijk hier en daar wat halfbakken maatregelen nam heeft m.i. voornamelijk te maken met de aard van de Italianen, en pas tijdens de korte periode van de republiek van Salo zien we dat de Italianen hun politiek ideologische grondslag vinden.

    Tot slot denk ik dat wat betreft de intellectuele ontwikkelingen van alle aan het Fascisme gerelateerde stromingen het zonder meer op gaat dat de historische gebeurtenissen de zaken vaak vertroebelen. 80 jaar aan antifascistische propaganda heeft bij veel mensen een beeld van Fascisme (nationaalsocialisme) gecreëerd dat alleen maar uitgaat van een modernistisch wereldbeeld, en niet van een traditionalistisch wereldbeeld. En helaas zien we ook bij radicaal rechts dat overwegingen van materiële welvaart meer en meer op de voorgrond treden.

  • “Persoonlijk denk ik dat de opening ervan wat te wensen overlaat: de definities die twee communisten, een jood en het woordenboek geven hebben allemaal gemeen dat zij – om verschillende redenen – uitgaan van een modernistisch/materialistisch wereldbeeld.”

    Daarom dat de auteur vervolgt: “we kunnen natuurlijk niet uit gaan van de definities van commies, een jood…” Om verder een groot deel aan de hand van citaten uit Mein Kampf en fascistische werken deze tegenstellingen uiteen te zetten: een duidelijke nationaalsocialistische bron dus.

    “Wat het artikel ook doet is Fascisme niet zozeer behandelen als wereldbeeld, maar als politieke ideologie die specifiek Italiaans is. En inderdaad, het Italiaanse Fascisme (als politieke ideologie) zou nooit uit het Nederlandse (of Duitse) volk voortkomen, het immers niet in overeenstemming met onze etnische of raciale aard – wel met die van de Italianen. Net zoals de ideologieën van de Falangisten, de IJzeren garde, de clericale Fascisten specifieke producten waren van respectievelijk de Spanjaarden, Roemenen en Oostenrijkers.”

    Dat lijkt mij nogal wiedes, omdat om een wereldbeeld te beschouwen men zich op haar filosofische bronnen zal moeten richten om deze te kunnen doorgronden.

    Het punt dat de auteur maakt is dat hoewel de nationale context van een ideologie van invloed is, het fascisme geen biologisch wereldbeeld is, omdat het een volkische/raciale basis ontbeerd. DAT is een fundamenteel verschil in beide levensbeschouwingen.

    Dat dit niet enkel beperkt was tot Italie bewijst bv ook onze eigen NSB, die voor de Duitse invloed ook nog Indo’s in haar gelederen nam en het ook niet zo nauw nam met het jodenvraagstuk. Oostenrijkers bestaan evenmin, daar het van origine een Duits volk is. Dat onder Italiaanse invloed dus het fascisme in Oostenrijk op bloeide, dat een anti-Duitse politiek voerde in een Duitse natie en strijd leverde met Oostenrijkse nationaalsocialisten was evengoed een politieke kwestie.

    Het is naast een kwestie van volkskarakter, dus wel degelijk ook een ideologische zaak!

    “Behandelen we het Fascisme als wereldbeeld (en dat doe ik), dan gaat op dat het nationaalsocialisme voor de Duitsers een uiting van het bovenliggende Fascistische wereldbeeld was. Een uiting die Duits was, maar desalniettemin uitging van dezelfde universele waarheden als die waarop het Italiaanse Fascisme was gebaseerd: de sterkere is beter dan de zwakkere, de dappere is beter dan de lafaard, de slimme is beter dan de domme etc..”

    Haal de biologie uit het nationaalsocialisme en je houd inderdaad fascisme over. Dat is het hele punt juist dat bovenstaand citaat uit die brochure tracht te maken. 😉

    “Tot slot denk ik dat wat betreft de intellectuele ontwikkelingen van alle aan het Fascisme gerelateerde stromingen het zonder meer op gaat dat de historische gebeurtenissen de zaken vaak vertroebelen.”

    Dat is zeker waar. Maar daarom is het juist belangrijk dit soort zaken aan hand van resp. fascistische en nationaalsocialistische bronnen grondig worden geanalyseert. “Fascisme” als containerbegrip voor alle manifestaties van nationalisme is immers ook een antifascistische uitvinding.

    Tot slot is het ook de vraag in hoeverre men fascisme en nationaalsocialisme simpelweg onder het “traditionalisme” kan scharen. Traditionalisme is eveneens een brede stroming en traditionalisten (zoals bv Evola en Spengler) waren vaak ook zeer kritisch tegenover het fascisme en nationaalsocialisme. In de geest van Mein Kampf zou het mijn inziens beter zijn het beestje gewoon bij de naam te noemen en volgens die leerstellingen te handelen. We hoeven het wiel niet opnieuw uit te vinden.

    • “Daarom dat de auteur vervolgt..[]”
      Klopt inderdaad, ik bedoel alleen dat het geheel sterker zou zijn zonder die opening.

      “het fascisme geen biologisch wereldbeeld is, omdat het een volkische/raciale basis ontbeerd.”
      En dit zie ik dus anders, het raciale en etnische element is altijd onderdeel van een Fascistische ideologie. Dat het bij de italianen minder prominent naar voren kwam dan bij de Duitsers heeft er waarschijnlijk mee te maken dat de Italianen op dat moment al in grotere mate de gevolgen van rassenmenging onder hun volk hadden ondervonden.

      “DAT is een fundamenteel verschil”
      Nee, dat is een praktisch verschil dat werd ingegeven door de plaatselijke situatie.

      “Dat dit niet enkel beperkt was tot Italie bewijst bv ook onze eigen NSB, die voor de Duitse invloed ook nog Indo’s in haar gelederen nam en het ook niet zo nauw nam met het jodenvraagstuk.”
      Klopt inderdaad helemaal. Het Zwart Front van Arnold Meijer daarentegen was wel radicaal antisemitisch.

      “Haal de biologie uit het nationaalsocialisme en je houd inderdaad fascisme over.”
      Nogmaals, neen. Ik denk dat het gegeven dat het biologische bij de Italianen niet zo expliciet naar voren kwam te maken heeft met de grote invloed die het christendom daar had.

      “Maar daarom is het juist belangrijk dit soort zaken aan hand van resp. fascistische en nationaalsocialistische bronnen grondig worden geanalyseert.”
      Ik wist wel dat we het ergens 100% eens met elkaar zouden zijn. 🙂

      “Traditionalisme is eveneens een brede stroming[..]”
      Dit is inderdaad een onderwerp dat zo breed is dat het beter apart behandeld kan worden.

      “We hoeven het wiel niet opnieuw uit te vinden.”
      Inderdaad, maar we hebben ons wel te verhouden tot gewijzigde omstandigheden. De uitgangspunten blijven dezelfde, hoe daar praktisch mee om te gaan is vaak niet meer hetzelfde.

  • “Nogmaals, neen. Ik denk dat het gegeven dat het biologische bij de Italianen niet zo expliciet naar voren kwam te maken heeft met de grote invloed die het christendom daar had.”

    Deels waar. Blijft bij mij toch het punt steken dat bij de tot stand koming van het fascistische wereldbeeld in Italie en in veel gevallen elders het onderwerp “ras” nooit ter sprake kwam.

    “Inderdaad, maar we hebben ons wel te verhouden tot gewijzigde omstandigheden. De uitgangspunten blijven dezelfde, hoe daar praktisch mee om te gaan is vaak niet meer hetzelfde.”

    Daar heb je zeker een punt. We moeten in de geest van toen, de problemen van nu oplossen. En daar dragen sites als deze gelukkig aan bij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.